cyklicznie

życzenia znad morza

Z ziemi

Ziemia chowa to, co wymaga pożegnania: przeszłość, ból, przebrzmiałe formy. Do królestwa podziemi schodziła niewinna i zależna od matki Persefona, by na wiosnę powrócić do Demeter jako dojrzała kobieta i dumna władczyni. W glebę wsiąka topniejący śnieg, pozwalając odejść zimie, i nasze łzy, gdy opłakujemy coś, co już nie wróci. Jednocześnie to właśnie z wnętrza ziemi, z dojrzewających w niej ziaren, rodzi się to, co nas karmi, odżywia i obdarza nadzieją.