kulinaria styl życia

Socca czyli farinata

Na francuskim wybrzeżu znany jest jako socca, we Włoszech jako farinata. Ten chrupiący placek z mąki z ciecierzycy to tradycyjna uliczna przekąska na całym Wybrzeżu Liguryjskim, od Nicei po Elbę. Jego kariera rozpoczęła się na ulicach Nicei i Genui, gdzie robotnicy i rybacy kupowali gorące kawałki farinaty prosto z wielkich, rozgrzanych patelni.

Tradycyjna nicejska wersja jest minimalistyczna: chrupiące kawałki ciasta się bez dodatków, ewentualnie oprószone odrobiną pieprzu. Genueńczycy obkładają farinatę karczochami, cebulą i smażonymi w głębokim tłuszczu malutkimi rybkami, gianchetti. Inni Włosi kawałki farinaty smarują pesto lub rozkosznie tłustym stracchino, kremowym lombardzkim serem. W Toskanii placek z ciecierzycy nazywa się cecina lub torta di ceci. Często podaje się go tam pomiędzy dwoma kawałkami focacci, jako wypełnienie kanapki. Liguryjska fainâ jest popularna w Argentynie i Urugwaju, gdzie przywieźli ją włoscy emigranci na przełomie XIX i XX wieku. Podobne danie jest znane również na północy Afryki jako karantita. Na ulicach Algieru serwuje się go na gorąco z kuminem i harissą.

 

Przepis na soccę jest tak prosty, że za pierwszym razem wydawało mi się to zbyt piękne, żeby było prawdziwe. Wystarczy wymieszać mąkę z ciecierzycy z wodą i oliwą, odczekać i upiec placek na gorącej blasze. Do ciasta można dodać ulubione przyprawy, tradycyjnie sól, pieprz i rozmaryn. Soccę możemy obłożyć dodatkami, tworząc szybszą, bezglutenową wersję pizzy.

  

Przepis: Socca z pesto i pieczonymi brokułami 

4 porcje

 

Ciasto:

1 szklanka mąki z ciecierzycy

1 ½ szklanki wody

2 łyżki oliwy

2 łyżeczki płatków drożdżowych

szczypta soli

 

Dodatki:

4 łyżki pesto

pęczek brokułów gałązkowych

3 łyżeczki orzeszków piniowych

 

Do podania:

liście ziół lub sałaty

grubo zmielony czarny pieprz

 

Mąkę z ciecierzycy mieszamy z wodą do uzyskania konsystencji kwaśnej śmietany – możliwe, że będziemy musieli dodać odrobinę mniej lub więcej wody.

Dodajemy oliwę, płatki drożdżowe i sól, mieszamy.

Odstawiamy na minimum dwie godziny, by ciasto odpoczęło.

 

Piekarnik rozgrzewamy do 200 stopni, razem z formą do zapiekania (najlepiej żeliwną).

Gorące naczynie ostrożnie wyciągamy i natłuszczamy odrobiną oliwy.

Wlewamy ciasto, rozprowadzamy je równomiernie po formie i wstawiamy do piekarnika.

 

Podpiekamy przez około 15 minut, aż wierzch lekko się zezłoci, a krawędzie zaczną odstawać od brzegów.

 

Podpieczony placek smarujemy ulubionym pesto.

Układamy na nim brokuły, posypujemy orzeszkami piniowymi.

Wstawiamy do piekarnika do ponownego zapieczenia na około 10 minut.

 

Przed podaniem posypujemy ziołami i grubo zmielonym czarnym pieprzem.

 

 


Bieżący temat

Odkrycia

Obserwacje, wynalazki i podróże w głąb siebie.


kalendarz wpisów