kultura książki

Roberto Salvadori, Moja Florencja

W Mojej Florencji zamiast blasku renesansu mamy raczej faszystowską bryłę, place, które matce autora przypominały obrazy De Chirica, oraz stare, czarno-białe fotografie, które zastępują reprodukcje barwnych płócien Odrodzenia.

Moja Florencja to krótki szkic o mieście zapamiętanym z dzieciństwa. Zgodnie z zainteresowaniami Salvadoriego, sporo tu architektury i rozważań estetycznych – bardzo ciekawych, bo innych od tych, do których przyzwyczaiły nas popularne książki o Florencji. Zamiast blasku renesansu mamy tu raczej faszystowską bryłę, place, które matce autora przypominały obrazy De Chirica oraz stare, czarno-białe fotografie, które zastępują reprodukcje barwnych płócien Odrodzenia.

Roberto Salvadori ma charakterystyczny styl, który bardzo lubię. Nie jest on nadmiernie liryczny; raczej, jak często we włoskiej prozie bywa, odrobinę chłodny, rzeczowy. Chłód i rzeczowość nie wykluczają jednak podskórnej pasji i mozaiki uczuć, które raz po raz, w jakimś na pierwszy rzut oka niepozornym wersie, dochodzą do głosu jasno i wyraźnie.

Książkę Moja Florencja kupić można tutaj.

Spojrzenie na stolicę Toskanii niepozbawione jest nostalgii; mimo to, na pierwszy plan wybija się całkowity brak złudzeń w odniesieniu do florenckiej rzeczywistości. Salvadori mówi o niej, że nadal istnieje, daje się podziwiać naszym oczom,  jednak dla niego jest martwa, jak kamienne ciało, z którego dusza się ulotniła. Czy sprawiły to tłumy turystów, które zagarniają miasto dla siebie? A może fakt, że kojarzony z Florencją niedościgniony, drastycznie doskonały wzór piękna dla dzisiejszego florentyńczyka stanowi przede wszystkim ciężar? Może najbardziej winny jest brak widoku na Viale Milton, pociągowych szyn i babki, która karmiła małego Roberta starymi herbatnikami z metalowej puszki? Zapewne wszystko po trochu. To przecież jego Florencja, którą zapamiętał, naszkicował, ale nieuchronnie, jako człowiek dorosły, na zawsze opuścił.

 

Roberto Salvadori, Moja Florencja, tłumaczyły Halina Kralowa i Katarzyna Skórska, Austeria, Kraków 2019